15-01-2019

Kansen blijven grijpen

De vorige keer vertelde ik u in mijn blog over de succesvolle detachering van Jack Rademakers. Met de juiste aandacht en begeleiding en werk op maat is dat voor menig Westrom-medewerker haalbaar. Momenteel is 50% van het totaal aantal SW-medewerkers op een externe locatie aan de slag. Soms is het zo dat iemand wel gedetacheerd wíl worden – heel graag zelfs – maar dat het gewoonweg niet lúkt. Daarover heb ik ook een persoonlijk verhaal dat ik graag wil delen.

Deze blog gaat over Mario, die zestien jaar geleden bij Westrom in dienst kwam. Een combinatie van ziektes en beperkingen maakte het – volgens onze maatstaven – onmogelijk om in het reguliere bedrijfsleven te blijven werken. Hij begon ooit bij de gemeente Roermond, als administratief medewerker. Daarna volgden verschillende andere banen in het vrije bedrijf. Mario merkte zelf steeds vaker dat de werkdruk en de eisen die aan hem gesteld werden te hoog waren. Zijn gezondheid ging verder achteruit en op enig moment ging het echt niet meer. Toen hij 28 jaar was, werd er autisme bij hem vastgesteld. Later kwamen daar suikerziekte en andere lichamelijke klachten bij. Die combinatie van factoren zorgde ervoor dat hij – hoe graag hij ook wilde – het tempo in het vrije bedrijf niet meer kon bijbenen en het onmogelijk werd om er te blijven functioneren.

“Gelukkig kon ik bij Westrom aan de slag”, vertelde Mario mij. Hij probeerde diverse werkplekken uit, ook buiten Westrom, via meerdere detacheringen. Helaas bleek steeds dat we geen goede match konden vinden tussen het werk en Mario waarbij voldoende rekening kon worden gehouden met zijn gezondheid en zijn beperking. Mario heeft vanwege zijn autisme een prikkelarme omgeving nodig. Bij overprikkeling nemen zijn stressklachten toe. Zo’n omgeving is ook binnen de muren van Westrom een uitdaging. Hij werkt nu halve dagen en kan het door die aanpassing net volhouden.

Mario wil heel graag opnieuw gedetacheerd worden en doet daar ook alles aan. Maar zo’n werkplek moet wel aan bepaalde eisen voldoen, zodat het bij Mario past: prikkelarm, een hoge mate van flexibiliteit en goede begeleiding. Het is hem gelukt om die plek zélf te vinden: hij werkt vier uur per week in het bedrijf van zijn vader. Daar wordt maximaal rekening gehouden met zijn beperking en dat maakt dat het op die plek wél functioneert. Mario ziet deze detacheringsplek als een opstap om hem klaar te stomen voor een andere externe plek. Hij heeft geaccepteerd dat hij bij Westrom werkt, daar schaamt hij zich niet voor. “Door mijn verhaal te vertellen, kan ik mij profileren op de arbeidsmarkt. Mogelijk vergroot het mijn kansen voor de toekomst en doet zich op termijn een passende detacheringsplek voor”, aldus Mario.

En nu daag ik werkgevers in onze regio uit! Ziet u mogelijkheden? Dan horen wij graag van u. Mario grijpt uw kans graag aan!

Het hele verhaal van Mario Schmitz is te lezen op de website van Westrom. Hij vertelt daarin uitgebreid wat hij nodig heeft om uit te groeien tot een betrokken medewerker.

Mario Schmitz